Er ligt een nieuw cijfer op tafel en het is er eentje om even bij stil te staan. Acht op de tien studentenkamers in Rotterdam zijn te duur. Gemiddeld betaalt een Rotterdamse student ongeveer 250 euro per maand meer dan volgens het puntensysteem mag. Dat meldt Erasmus Magazine in zijn nieuwsflits van 7 september 2026.
Als je dat omrekent naar een studiejaar praat je over drieduizend euro. Dat is geen rekenfoutje in je begroting, dat is het verschil tussen wel en niet bijbaantjes stapelen.
Rotterdam is niet eens de ergste stad
Amsterdam doet het volgens dezelfde nieuwsflits nog slechter: daar betaalt 97 procent van de studenten te veel, gemiddeld 421 euro per maand boven de wettelijk toegestane prijs. Rotterdam springt er wel op één punt positief uit. De gemeente is volgens Erasmus Magazine een van de weinige die actief ingrijpt bij te hoge prijzen.
Dat verschil is belangrijker dan het klinkt. Een te hoge huur is namelijk niet iets waar je pech mee hebt, het is iets wat niet mag. Voor onzelfstandige woonruimte, dus een kamer met een gedeelde keuken of douche, ligt de maximale kale huurprijs vast in een puntenstelsel. Oppervlakte, voorzieningen, isolatie en de staat van het pand leveren punten op, en bij elk puntentotaal hoort een maximumbedrag. Vraagt je verhuurder meer, dan vraagt hij iets wat hij niet mag vragen. Of jij daar iets aan doet, is een andere vraag, en dat is precies waar die tachtig procent vandaan komt.
Waarom bijna niemand er iets mee doet
In mijn jaren bij een bemiddelingsbureau heb ik het patroon honderden keren zien terugkomen. Studenten weten vaag dat er zoiets als een puntensysteem bestaat, maar durven niet. De angst is altijd dezelfde: als ik ga zeuren, lig ik eruit, en dan sta ik weer op nul in een stad waar je maanden zoekt.
Die angst is begrijpelijk maar hij klopt niet met de regels. Een verhuurder mag je huurcontract niet opzeggen omdat je je huurprijs laat toetsen. Huurbescherming is er juist voor de huurder die iets durft te zeggen. Wat wel gebeurt, is dat verhuurders de sfeer verzieken en hopen dat je zelf vertrekt. Vervelend, maar dat is iets anders dan een geldige opzegging.
Het tweede wat meespeelt: veel huurders denken dat ze het al te laat hebben ontdekt. Dat is de duurste misvatting van allemaal, want ook bij een lopend contract kun je nog stappen zetten. Alleen het gemak en de looptijd verschillen.
Tel eerst zelf je punten
Voordat je een procedure begint, wil je weten of je zaak hout snijdt. De Huurcommissie heeft daar een gratis rekentool voor op huurcommissie.nl. Je vult in hoe groot je kamer is, welke voorzieningen je deelt en met hoeveel mensen, wat het energielabel van het pand is en hoe de keuken en badkamer eruitzien. Daar rolt een puntentotaal uit en het bijbehorende maximumbedrag.
Meet je kamer echt op met een rolmaat, niet op gevoel, en tel schuine wanden onder de anderhalve meter niet mee. Verzamel daarna je huurcontract, je betalingsbewijzen en foto’s van de staat van de kamer. Wij liepen die telling eerder al stap voor stap door in deze uitleg over te veel kamerhuur betalen.
Dan pas naar de Huurcommissie
Zit je duidelijk boven het maximum, dan dien je een verzoek tot huurprijstoetsing in bij de Huurcommissie. Belangrijk detail in de timing: zit je nog in de eerste zes maanden van je huurcontract, dan kun je de aanvangshuurprijs laten toetsen en kan een verlaging teruglopen tot het begin van je contract. Ben je daar voorbij, dan kun je nog steeds toetsen, maar geldt een verlaging pas vanaf het moment van je verzoek. De kosten van een procedure en de actuele termijnen staan op de site van de Huurcommissie zelf, want die veranderen.
Woon je in Rotterdam, meld het dan ook bij de gemeente. Juist omdat Rotterdam volgens Erasmus Magazine tot de gemeenten hoort die handhaven, is een melding daar geen brief in een la. Verhuurders die structureel te veel vragen, kunnen een bestuurlijke boete krijgen, en dat is een ander soort druk dan een individuele procedure.
Wat ik je zou aanraden
Doe die puntentelling vandaag nog, ook als je niet van plan bent iets te ondernemen. Het duurt een kwartier en je weet daarna wat je positie is. Kom je uit op tweehonderd euro per maand te veel, dan kun je die informatie ook gewoon gebruiken bij het gesprek met je verhuurder over de volgende huurverhoging. Dat is geen dreigement, dat is onderhandelen met de feiten in je hand.
En als je binnenkort verhuist: tel de punten van je nieuwe kamer voordat je tekent, niet erna. Dat scheelt je de hele procedure. We schreven eerder over hoe hard de huur omhoog gaat zodra er een nieuwe bewoner komt, en dat is precies het moment waarop die tachtig procent ontstaat.
