De meeste studentenkamers die te huur staan, zijn duurder dan de wet toestaat. De Woonbond wijst erop dat verhuurders vaak honderden euro’s per maand meer vragen dan mag, en dat gemeenten daar nog nauwelijks iets tegen doen. Terwijl ze dat sinds 2025 wel moeten. Nu het collegejaar goed en wel loopt en veel studenten net een nieuwe kamer hebben, is dit het moment om te kijken of jouw huur klopt, en vooral om te weten bij wie je aanklopt als dat niet zo is.
Wat het onderzoek liet zien
De cijfers komen uit onderzoek van Argos, dat tussen eind juni en eind augustus 2026 2.637 kameradvertenties doorrekende. Zes op de tien kamers bleken te duur, gemiddeld 239 euro per maand boven het maximum. Argos rekende daarbij bewust gunstig voor de verhuurder, dus in werkelijkheid kan het verschil nog groter zijn.
| Stad | Aandeel te dure kamers | Gemiddeld boven het maximum |
|---|---|---|
| Amsterdam | 97 procent | 421 euro per maand |
| Utrecht | 70 procent | 236 euro per maand |
| Groningen | ongeveer de helft | niet genoemd |
Het verschil tussen gemeenten zit vooral in de handhaving. Rotterdam en Den Haag informeren huurders actief en sturen zelf handhavers op pad. In Den Haag bezoekt de Pandjesbrigade geregeld panden en deelt boetes uit waar dat nodig is. Volgens Argos had Utrecht in 2025 alleen twee waarschuwingen gegeven en geen boetes, en in Groningen had nog geen enkele melding tot een officiële aanschrijving geleid. Veel gemeenten komen pas in actie na een melding. Over Rotterdam schreven we eerder al in het stuk over te dure kamers in Rotterdam.
Wat de wet je gemeente verplicht
Voor een kamer, dus woonruimte waarbij je een keuken, badkamer of toilet deelt of geen eigen voordeur hebt, geldt altijd een maximale huurprijs. Dat maximum volgt uit het puntenstelsel, en het geldt ook als je zelf met een hogere huur hebt ingestemd. Zo staat het in de uitleg over de Wet betaalbare huur van de Rijksoverheid.
Sinds 1 januari 2025 moeten gemeenten die maximale huurprijzen handhaven. Ze kunnen een waarschuwing geven, een last onder dwangsom opleggen of een boete uitdelen. Elke gemeente heeft daarnaast een meldpunt voor huurders. Dat maakt het verschil met vroeger. Toen moest je als huurder zelf naar de Huurcommissie en zelf de strijd met je verhuurder aangaan. Nu ligt er een taak bij de gemeente, en die taak kun je activeren.
Ik vind het eerlijk gezegd opvallend hoe weinig studenten dat weten. De Huurcommissie is bij velen bekend, het gemeentelijke meldpunt nauwelijks. Terwijl een melding bij de gemeente ook iets doet voor je huisgenoten en de volgende bewoner, omdat de gemeente de verhuurder kan aanpakken in plaats van alleen jouw contract.
Twee routes naast elkaar
Je hoeft niet te kiezen. De twee routes vullen elkaar aan.
- De Huurcommissie, voor je eigen huur. Hier vraag je om een uitspraak over jouw huurprijs. Doe je dat binnen zes maanden na de start van je huurcontract, dan moet je verhuurder wat je te veel betaalde terugbetalen. Daarna kan alleen je huur voor de toekomst omlaag. Wacht dus niet te lang als je net verhuisd bent.
- Het meldpunt van je gemeente, voor de verhuurder. Hier meld je dat een verhuurder zich niet aan de regels houdt. De gemeente kan dan handhaven, ook als je zelf niet naar de Huurcommissie wilt.
Zo pak je het aan
- Reken je kamer door. Gebruik de huurprijscheck van de Huurcommissie. Hoe dat precies werkt, met de punten voor oppervlakte en gedeelde voorzieningen, lees je in ons stuk over te veel kamerhuur checken.
- Splits je huur. Woon je all-in, vraag dan om een uitsplitsing van kale huur, servicekosten en energie. Alleen de kale huur toets je aan het maximum. Wat er onder servicekosten mag vallen, staat in het stuk over servicekosten bij een kamer.
- Zoek het meldpunt van je gemeente. Zoek op de site van je gemeente naar meldpunt goed verhuurderschap of meldpunt huurders. Een melding is kosteloos.
- Dien je verzoek in bij de Huurcommissie. Zeker als je contract nog geen zes maanden loopt. Leg je berekening, je huurcontract en je betaalbewijzen bij.
- Zoek steun. Een huurteam, studentenvakbond of de Woonbond helpt je met de puntentelling en met de brief aan je verhuurder. Je staat er niet alleen voor.
Veel studenten durven geen actie te ondernemen uit angst hun kamer kwijt te raken. Die angst snap ik, zeker in een stad waar je maanden hebt gezocht. Maar je huurbescherming verdwijnt niet omdat je een verzoek indient, en een verhuurder mag je daarom niet uit je kamer zetten. Hoe meer huurders hun recht halen, hoe kleiner de kans dat de volgende bewoner opnieuw te veel betaalt.
